شنبه ۲۰/۷/۹۲

صبح، من و میترا از محبس فرار کردیم و رفتیم حرم. تا ظهر اونجا بودیم و بعد از اقامه نماز برگشتیم. دیگه اتوبوسی نیست و پیاده میریم و میایم. یک راست رفتیم ناهار و وقتی اومدیم اتاق، دیگه تمام انرژیم ته کشیده بود. با حال خراب، یه قرص خوردم و خوابیدم.

هنوز چشمام گرم نشده بود که صدای جیغ میترا از حموم اومد. طفلک دچار مشکل خانومانه ای شده بود که همه حجاج زن در حج، ازش روگردان و ترسانند. گریان اومد زنگ زد به معینه و بعد هم روحانی کاروان و چاره کارش این شد که امشب، با معذورین بره و طوافها و سعیشو، قبل از اعمال عرفات و منا انجام بده. ^۱

البته این قضیه برای میتراجون باعث خیره چون دیگه لازم نیست تو شلوغی و ازدحام اعمالشو انجام بده ولی من یکی واسه اعمالم خیلی تنها شدم و گریه ام گرفت. آخه با میترا برنامه چیده بودیم که روز عید قربان یا روز بعدش، پیاده از منا بیایم مسجدالحرام و اعمال مکه مونو قبل از تموم شدن روزهای منا انجام بدیم و دیگه به شلوغی روزهای بعد از اعمال منا برخورد نکنیم. ^۲ و حالا همه اون برنامه ریزی ها به باد فنا می رفت. ^۳

دیگه کاملاً تنها و بی کمک شدم. به جاست که بگم: ای وکیل من، ای رب و ای مدعو من، امرم را در این عبادت و اجابت دعوت به خودِ تو واگذار می کنم که تو بینا به احوال بندگان و رئوف به امور ایشانی.

چشم امید من و درب طلای خانه ات ای صاحب پر کرمِ این خانه

عصری، دوتا از هم اتاقی ها که جزء معذورین بودند، لباس احرام پوشیدند و قصد مسجدالحرام کردند. از زیر قرآن ردشون کردم و تا برن طواف و برگردند، کلی دعاشون کردم تا اعمال رو در راحتی و آرامش، و به طور صحیح و کامل انجام بدن و این اعمال مقبول درگاه حق قرار بگیره. خدایا ما را هم در این امر یاری فرما.

امشب کلی وبلاگ دوستامو خوندم. از دلتنگی و غصه های مسافر عزیزم برای همسرش که عین من اینجاست (تو حج) تا خوشگذرونیهای همهمه و سکسکه در غیاب من. بعد به این فکر کردم که من اینجا، دلتنگ و بیمار و افسرده نشستم در حالیکه همه فکر می کنند رو اَبرام. خدایا بنده ناشکری نیستم اما خودت به حال و روزم داناتری. ^۴

بعد برای رفع کسالت، پا شدم و یه لیوان پونه واسه خودم دم کردم. میترا جون همیشه زحمت چای و دمنوشها رو برام می کشید که الان رفته طواف. خدا کنه هم اون اعمالشو به خوبی انجام بده و هم من با این جوشونده سلامتیمو به دست بیارم که فردا روز کوچیدنمون به صحرای عرفاته. خدایا مددی ^۵ 

مسجدالحرام قبل از شروع اعمال تمتع که تقریباً در مقایسه با روزهای اعمال مکه، ازدحام آن یک دهم هم نیست

^۱ در ترتیب اعمال حج تمتع، اول اعمال عرفات و مناست و بعد دو طواف و دو نماز طواف و سعی صفا و مروه که به اعمال مکه مشهوره. معذورین یعنی اونهایی که در شلوغی و ازدحام زیاد (که در روزهای بعد از اعمال عرفات و منا در مسجدالحرام پیش میاد چون همه حجاج میخوان که اعمالشونو انجام بدند) قادر به طواف و سعی نیستند، مثل پیرها، مریضها و یا خانمهایی که احتمال میدند در برگشت از منا دارای عذر شرعی بشن، می تونند این اعمال رو قبل از رفتن به منا انجام بدهند.

^۲ در بین اعمال منا، اونهایی که جوان هستند و توانایی دارند میتونند برای اعمال مکه بیان مسجدالحرام و بعد برگردند. حدود ۵ تا ۷ ساعت پیاده روی داره و دو تا سه ساعت هم اعمال مکه طول میکشه. ولی اگه در روزهای ۱۱ و ۱۲ ذی الحجه کسی بتونه که بیاد و این اعمال رو انجام بده، مسجدالحرام شلوغی و ازدحام کمتری داره و خیالش هم زودتر بابت اعمال راحت میشه. البته باید توجه کنید که هرکس به مکه بیاد، باید قبل از غروب آفتاب، منا باشه وگرنه اعمالش خراب خواهد شد. (بیتوته یا همون موندن در منا از غروب آفتاب تا نماز صبح در شبهای ۱۱، ۱۲ و ۱۳ ذی الحجه از جمله اعمال حج تمتع محسوب میشه.)

^۳ ما برنامه ریزی کردیم و به قولی بر باد فنا رفت اما خدا برنامه ریزی بهتری برام کرد که حالا در ادامه خاطرات خواهید خوند. خدایا متشکرم که تو بهترین مدبر و مهربون ترین خدا و وکیل عالمی.

^۴ بیماری و کسالت ناشی از یکنواختی حبس در اون هتل و استرس اعمال، خیلی حالم رو بد کرده بود.

^۵ نمی دونم چرا اینقدر حجاج رو از ۴ روز اقامت عرفات و منا می ترسونند. از وضعیت سخت و بد اقامتی، بهداشتی، تغذیه و چه و چه، اما خدا خودش شاهده که این ۴ روز، از خوبی و خوشی، جزو عمر من محسوب نمیشه و ماندنی ترین خاطرات و جزء بزرگ حظ من از سفر حج، مربوط به همین قسمت از اعماله. جالبه همه هم کاروانیهام، از پیر و جوون، با هر روحیه و سلیقه هم نظر منو داشتند. خدایا ممنونم، و دعا می کنم از درگاه پر فیض و کرمت که در آن ناامیدی گناهی نابخشودنی است، حلاوت این سفر و آن ۴ روز اقامت بی نظیر را نصیب هر بنده مشتاق و باز هم نصیب مایِ امیدوار درگاهت نمایی. آمین.

آن آمد و رفتهای پر سعی و صفا، آن بی قراریهای عاشقانه: سعی صفا و مروه