اولین پیاز خورنگ سه دهه عمر

دوشنبه ۱۵/۷/۹۲

صبح رفتیم سنترپوینت و لباسمو عوض کردیم. وقتی برگشتیم اذان می زدند و شد نماز و ناهار و خواب. امروز برای اولین بار در عمرم، از ترس ویروسها و مریضیهای جور واجور و بین المللی که اینجا غوغا می کنه، پیاز خام خوردم.  یعنی اگه مامانم بفهمه، احتمالاً جشنی، سروری، چیزی برپا می کنه. بسکه من از بچگی از این پیاز نازنین متنفر بودم و تا به حال نه تنها لب به هیچ پیاز خامی نزدم، بلکه تکه های پخته شده موجود در غذاها رو هم جدا می کردم. الآن همه جونم بوی پیاز میده اساسی.

جلسه بعد از ظهر رو رفتیم و پای صحبتهای شیرین حاج آقا نشستیم. بعد از شام هم رفتیم حرم.

چندتا از دوستام، التماس دعای ویژه گفته بودند. دیشب هم خواب یکی از دوستان قدیمی (شهره) رو دیده بودم که تو خواب باردار بود. (میگن تعبیر بارداری در خواب، داشتن غم و اندوهه) لذا همه شونو دعا کردم.

امشب دو جزء قرآنمو خوندم، یک روز نماز قضا، نماز حاجت و نماز شب. اما مأمورا کلباً کلبا^* بودند و هی پاچه می گرفتند و به نشستن کنار ستون و نگاه به کعبه! هم گیر می دادند. اونقدر از دستشون لجم گرفت که گفتم: باید لعنتی ها رو لعنت کرد، اومدم این ورتر نشستم و زیارت عاشورا خوندم، آی چسبید.

حرم، روز به روز شلوغتر میشه و دیگه طواف رفتن و نماز در حجر اسماعیل، از توانمون خارجه. البته می تونیم بریم ولی می ترسیم اون وسط، خدای نکرده، آسیب جدی ببینیم و از اعمال جا بمونیم. اینه که احتیاط می کنیم و نمی ریم. از اون طرف هم، رعایت حال عده زیادی از ایرانیها و سایر کشورها که تازه وارد مکه شدند و باید حج عمره خودشونو انجام بدند، رو می کنیم و میگیم مطاف شلوغ نشه و راحت تر اعمالشونو انجام بدند.

الآن که کل حیاط مسجدالحرام، مطاف شده، دیدنش دلهره مون رو برای ایام تشریق مضاعف می کنه.

این عکس کل حیاط که مطافه (محل طواف) و تازه خیلی هم شلوغ نیست

خدایا، ای رب کعبه، به حق مولایی که تکیه کلامش "و رب الکعبه" بود و کعبه ولادتگاهش، به حق لحظه شهادتش که فرمود: "فُزت و رب الکعبه" کمکمون کن تا اعمال حج رو بی کم و کاست، بی اضطراب و اذیت، در کمال معرفت و صحت انجام بدیم و به حج مقبول و مشکوری که مورد رضایت درگاهت است، نائل آییم. آمین.

دریای طواف گزاران مشتاق که قطره ای از آن هم، من بودم

بعداً نوشت: خداوندا شکرگزار درگاهت هستم که دعایم را شنیدی و با حسن اجابت، نگاهم کردی.

* کلباً کلبا: یعنی سگِ سگ!